Ao final da década dos 80, os acordos de Reykiavik, o fin da guerra fría e a caída do muro de Berlín permitían augurar que a ameaza nuclear e a carreira armamentística darían, progresivamente un paso cara a un replantexamento das estratexias bélicas e, xa que logo, das armas necesarias para facer fronte á nova natureza dos conflitos, deixando unha ampla marxe para “os dividendos da paz”, que permitirían iniciar unha nova era, cunhas Nacións Unidas renovadas, dotadas dos recursos humanos, financeiros e técnicos apropiados. >ASINA O MANIFESTO
Pero non foi así. Ben ao contrario, a “globalización” substituíu os valores democráticos polas leis do mercado e os países máis prósperos do planeta (G-7, G-8…) marxinaron ao Sistema das Nacións Unidas, ata o punto de situar á Organización Mundial do Comercio fóra do seu ámbito. O resultado foi un fracaso estrepitoso na economía e -pola ”avaricia e irresponsabilidade”, utilizando palabras do Presidente Obama, dos grandes consorcios financeiros o mundo no seu conxunto viuse abocado a unha crise multidimensional (social, económica, ambiental, alimenticia, democrática, ética), cuns investimentos militares que superan os 3 mil millóns de dólares ao día, á vez que morren de fame e abandono 70 mil persoas aproximadamente, delas a metade nenos de menos de 5 anos. O último período da administración Bush -invasión de Iraq, proposta dos escudos antimísiles, etc.- conduciu a un repunte cada día maior do gasto en armamento, mentres a pobreza e o fame de miles de millóns de seres humanos acrecentábase. Por todo canto antecede, Habendo observado con perplexidade e indignación o “rescate” das institucións financeiras con centenares de miles de millóns de dólares, cando as arcas dos Obxectivos do Milenio permanecen semivaldeiras, Queremos manifestar o noso apoio ao Presidente Obama por: - Tomar o liderado do desarmamento nuclear, como manifestou inesperadamente na súa visita a Europa, concretamente na cidade de Praga, e tivo ocasión de ratificar presidindo a sesión do Consello de Seguridade do 24 de setembro de 2009 na que se adoptou unanimemente a redución dos arsenais nucleares, o que podería traducirse nun auténtico punto de inflexión sobre un dos desafíos máis relevantes do noso tempo.
- Decidir cancelar o programa de escudos antimisís que a administración norteamericana previra instalar en Europa. Esta iniciativa permite abrir novos marcos de diálogo que deben constituír o contexto para a análise e a resolución dos conflitos internacionais.
3) Iniciar, con instrucións precisas ao Secretario de Defensa R. Gates, unha nova política de defensa, que substitúa, polo menos parcialmente, as armas convencionais (avións, submarinos, tanques, etc.) polas que poidan non só facer fronte ás ameazas de hoxe senón evitalas, detectándoas a tempo.
Manifestamos así mesmo, a urxente necesidade de:
- Confiar a seguridade internacional ás Nacións Unidas, con todas as medidas que se requiran para a rápida e eficaz actuación dos cascos azuis.
- Revisar con premura as obrigacións contractuais das alianzas militares existentes, para reducir as adquisicións de artificios bélicos propios de confrontacións ”tradicionais”, que están activando recentemente o “mercado armamentístico” tanto en América Latina como nos países do Leste.
- Cos fondos que se liberen dos desmesurados investimentos actuais en gastos militares, reactivar a cooperación internacional de tal modo que substitúa unha economía baseada en boa parte na guerra por unha economía que permita un desenvolvemento global sostible (enerxías renovables, produción de alimentos, almacenamento, condución e produción de auga, saúde, transporte, vivenda…).
- Facemos un chamamento para fortalecer as iniciativas existentes para o desarmamento a escala mundial e, moi especialmente, para a preparación da Conferencia do Tratado de Non Proliferación Nuclear, que debe ter lugar a próxima primavera de 2010.
- Así mesmo, avogamos para que se establezan con urxencia os mecanismos adecuados para a resolución de conflitos que, baixo os criterios e os mecanismos de seguimento, control e rendición de contas necesarios e coa participación de todos os actores implicados, permita ás Nacións Unidas establecer os obxectivos e as prioridades internacionais e desenvolver os programas para alcadalos.
Madrid, 1 de outubro de 2009.
ASINA O MANIFESTO
Federico Mayor Mario Soares Edgar Morin Association pour a Pensée Complexe (APC) Ricardo Dez Hochtleiner Presidente Honorario do Club de Roma
John Foster North-South InstituteCândido Grzybowski IbaseHermann Spanjaard Físicos Internacionales para la Prevención de la Guerra NuclearMary-Wynne Ashford Anterior copresidente de Físicos Internacionales para la Prevención de la Guerra NuclearLouis Barber EarthActionManuel Chiriboga V. Rimisp - Centro Latinoamericano para el Desarrollo RuralFèlix Martí Presidente honorario del Instituto LinguapaxAntonio Papisca Cátedra Unesco en Derechos Humanos, Democracia y Paz – Profesor de la Universidad de PaduaJorge Nieto Montesinos Instituto Internacional para la Cultura DemocráticaLuz Stella Velasquez Barrero Red Latinoamericana de Estudios Ambientales UrbanosArcadi Oliveres Justícia i Pau EuropaJosep Ferrer Profesor Universidad Politécnica de Cataluña – UPCFerran Requejo Profesor Universidad Pompeu Fabra – UPFManuel Manonelles Fundación Cultura de Paz – BarcelonaManuel Dios Diz Seminario Galego de Educación para a Paz |