Skip to content

Foro 2010 - Foro Mundial de Educación, Investigación e Cultura de Paz

Site Tools
Increase font size Decrease font size Default font size
You are here: Páxina inicial NOVAS Por fin, o desarmamento
Por fin, o desarmamento PDF Imprimir Correo-e
Ao final da década dos 80, os acordos de Reykiavik, o fin da guerra fría e a caída do muro de Berlín permitían augurar que a ameaza nuclear e a carreira armamentística darían, progresivamente un paso cara a un replantexamento das estratexias bélicas e, xa que logo, das armas necesarias para facer fronte á nova natureza dos conflitos, deixando unha ampla marxe para “os dividendos da paz”, que permitirían iniciar unha nova era, cunhas Nacións Unidas renovadas, dotadas dos recursos humanos, financeiros e técnicos apropiados. >ASINA O MANIFESTO

Pero non foi así. Ben ao contrario, a “globalización” substituíu os valores democráticos polas leis do mercado e os países máis prósperos do planeta (G-7, G-8…) marxinaron ao Sistema das Nacións Unidas, ata o punto de situar á Organización Mundial do Comercio fóra do seu ámbito.

O resultado foi un fracaso estrepitoso na economía e -pola ”avaricia e irresponsabilidade”, utilizando palabras do Presidente Obama, dos grandes consorcios financeiros o mundo no seu conxunto viuse abocado a unha crise multidimensional (social, económica, ambiental, alimenticia, democrática, ética), cuns investimentos militares que superan os 3 mil millóns de dólares ao día, á vez que morren de fame e abandono 70 mil persoas aproximadamente, delas a metade nenos de menos de 5 anos.

O último período da administración Bush -invasión de Iraq, proposta dos escudos antimísiles, etc.- conduciu a un repunte cada día maior do gasto en armamento, mentres a pobreza e o fame de miles de millóns de seres humanos acrecentábase.

Por todo canto antecede,

Habendo observado con perplexidade e indignación o “rescate” das institucións financeiras con centenares de miles de millóns de dólares, cando as arcas dos Obxectivos do Milenio permanecen semivaldeiras,

Queremos manifestar o noso apoio ao Presidente Obama por:

  • Tomar o liderado do desarmamento nuclear, como manifestou inesperadamente na súa visita a Europa, concretamente na cidade de Praga, e tivo ocasión de ratificar presidindo a sesión do Consello de Seguridade do 24 de setembro de 2009 na que se adoptou unanimemente a redución dos arsenais nucleares, o que podería traducirse nun auténtico punto de inflexión sobre un dos desafíos máis relevantes do noso tempo.
  • Decidir cancelar o programa de escudos antimisís que a administración norteamericana previra instalar en Europa. Esta iniciativa permite abrir novos marcos de diálogo que deben constituír o contexto para a análise e a resolución dos conflitos internacionais. 

3) Iniciar, con instrucións precisas ao Secretario de Defensa R. Gates, unha nova política de defensa, que substitúa, polo menos parcialmente, as armas convencionais (avións, submarinos, tanques, etc.) polas que poidan non só facer fronte ás ameazas de hoxe senón evitalas, detectándoas a tempo. 

Manifestamos así mesmo, a urxente necesidade de:
  1. Confiar a seguridade internacional ás Nacións Unidas, con todas as medidas que se requiran para a rápida e eficaz actuación dos cascos azuis.
  2. Revisar con premura as obrigacións contractuais das alianzas militares existentes, para reducir as adquisicións de artificios bélicos propios de confrontacións ”tradicionais”, que están activando recentemente o “mercado armamentístico” tanto en América Latina como nos países do Leste.
  3. Cos fondos que se liberen dos desmesurados investimentos actuais en gastos militares, reactivar a cooperación internacional de tal modo que substitúa unha economía baseada en boa parte na guerra por unha economía que permita un desenvolvemento global sostible (enerxías renovables, produción de alimentos, almacenamento, condución e produción de auga, saúde, transporte, vivenda…).
  4. Facemos un chamamento para fortalecer as iniciativas existentes para o desarmamento a escala mundial e, moi especialmente, para a preparación da Conferencia do Tratado de Non Proliferación Nuclear, que debe ter lugar a próxima primavera de 2010.
  5. Así mesmo, avogamos para que se establezan con urxencia os mecanismos adecuados para a resolución de conflitos que, baixo os criterios e os mecanismos de seguimento, control e rendición de contas necesarios e coa participación de todos os actores implicados, permita ás Nacións Unidas establecer os obxectivos e as prioridades internacionais e desenvolver os programas para alcadalos.

Madrid, 1 de outubro de 2009.

ASINA O MANIFESTO


Federico Mayor
Mario Soares
Edgar Morin
Association pour a Pensée Complexe (APC)
Ricardo Dez Hochtleiner
Presidente Honorario do Club de Roma

John Foster
North-South Institute
Cândido Grzybowski
Ibase
Hermann Spanjaard
Físicos Internacionales para la Prevención de la Guerra Nuclear
Mary-Wynne Ashford
Anterior copresidente de Físicos Internacionales para la Prevención de la Guerra Nuclear
Louis Barber
EarthAction
Manuel Chiriboga V.
Rimisp - Centro Latinoamericano para el Desarrollo Rural
Fèlix Martí
Presidente honorario del Instituto Linguapax
Antonio Papisca
Cátedra Unesco en Derechos Humanos, Democracia y Paz – Profesor de la Universidad de Padua
Jorge Nieto Montesinos
Instituto Internacional para la Cultura Democrática
Luz Stella Velasquez Barrero
Red Latinoamericana de Estudios Ambientales Urbanos
Arcadi Oliveres
Justícia i Pau Europa
Josep Ferrer
Profesor Universidad Politécnica de Cataluña – UPC
Ferran Requejo
Profesor Universidad Pompeu Fabra – UPF
Manuel Manonelles
Fundación Cultura de Paz – Barcelona
Manuel Dios Diz
Seminario Galego de Educación para a Paz